artikel

Jan Slagter over Ben Oude NijHuis: ‘Welzijn staat voorop’

Ambiance

In het tv-programma Pauw hoorde hij Ben Oude Nijhuis zijn beklag doen over de wantoestanden die zijn vrouw onderging in een verpleeghuis. Jan Slagter voelde zich geroepen om iets te doen. De directeur van Omroep MAX besloot een kleinschalige woonvorm op te starten, speciaal voor mensen met een kleine beurs. Begin oktober namen de eerste bewoners hun intrek in het verbouwde klooster in Rotterdam, het Ben Oude NijHuis. “Het was a hell of a job.”

Jan Slagter over Ben Oude NijHuis: ‘Welzijn staat voorop’

Hoe staat het met het Ben Oude NijHuis?
“Half september is het pand opgeleverd en een paar dagen daarna zijn de eerste bewoners gearriveerd in de woonvleugel (lichte zorg). Begin oktober volgen de eerste 19 ouderen in de zorgvleugel (de zwaardere zorg). We doen het bewust gefaseerd, om het proces beter behapbaar te maken.”

Hoe vond u het om een verpleeghuis op te starten?
“Het was a hell of a job. Je komt heel veel onvoorziene problemen en kosten tegen. Een aannemer die iets constateert waardoor de renovatie 20.000 euro meer gaat kosten. Het kabelbedrijf dat laat weten dat het niet lukt om op 1 oktober aansluitingen te hebben. Afspraken die niet nagekomen worden, allerlei regels om aan te voldoen. Ik kom veel in Oost-Europese landen en daar is het allemaal nog veel erger, maar Nederland kan er ook wat van. Ik ben daar wel boos en gefrustreerd over geweest. Ik snap dat er regelgeving moet zijn, veiligheid is ook belangrijk. Maar om alles tot achter de komma te willen vastleggen, dat gaat veel te ver.”

Het huis is onder andere gefinancierd door een hypotheek en crowdfunding via stichting MAX Maakt Mogelijk. Was het zonder die hulp ook gelukt?
“Nee, onmogelijk. Van de bank konden we 4,2 miljoen lenen, maar we hadden 6,5 à 7 miljoen nodig. Ga maar eens zien dat je drie miljoen euro bij elkaar krijgt. Natuurlijk hebben we het op allerlei manieren geprobeerd. We hebben aangeklopt bij de woningcorporaties; het is toch hun taak om dit soort initiatieven mogelijk te maken. Maar om allerlei vage redenen gaven zij niet thuis. Ook zijn we naar de gemeente Rotterdam gegaan, maar ook daar geen interesse. Ze wilden niet eens voor ons garant staan zodat we een hogere lening bij de bank konden krijgen. Tot op het laatst zijn we bezig om geld binnen te halen, op 28 september nog met een benefietgala voor de inventaris en de aanleg van de tuin. We hebben bewust twee stichtingen opgericht: BON Wonen en BON Zorg. Met de inkomsten van Wonen gaan we de bank afbetalen.”


‘Je mag ouderen met weinig inkomen niet in de kou laten staan’


Wat zegt dit over de rol van de overheid?
“Ze hebben de mond vol van kleinschalige woonvormen, maar faciliteren die vervolgens niet – dan komt het niet van de grond. Ik begrijp goed dat men steeds minder vertrouwen heeft in de politiek. Nu ook weer: diverse partijen die vóór de verkiezingen beloofden dat het eigen risico omlaag zou gaan en nu beslissen ze net zo makkelijk dat het bedrag omhoog gaat.
Er moet veel meer geld naar de zorg, alleen al omdat de groep ouderen nu eenmaal gestaag groeit. We moeten af van de situatie waarin ouderen zich zelfs schuldig voelen dat ze er zijn. Het gaat om een zeer kwetsbare groep; ik vind dat je ouderen met weinig inkomen niet in de kou mag laten staan. De overheid heeft lompe zorgorganisaties gecreëerd waar het geld weglekt naar de verkeerde dingen. Ik zie heus wel dat de medewerkers hun best doen, maar zij moeten het doen binnen dat systeem. Het kwam steeds terug in de sollicitatiegesprekken: dat men zich erop verheugt om bij ons eindelijk te kunnen doen wat men wil doen: tijd en aandacht aan de bewoners besteden. Dat ze niet meer in een situatie zitten waarbij ze het gewoon niet kunnen bolwerken en bijvoorbeeld vergeten dat er een mevrouw al een half uur op het toilet zit.”


TIP: Download de gratis whitepaper Kleinschalig wonen en de impact op de organisatie 


Wat maakt dit project anders dan andere particuliere initiatieven?
“Veel particuliere initiatieven zijn gericht op mensen die het wat breder hebben. En het zijn vaak bv’s en holdings waarin het geld uiteindelijk toch naar de managers of aandeelhouders gaat. Wij hebben geen dure managers, geen PR, geen communicatieadviseurs. Mijn functie is onbezoldigd. Er is alleen een hoofd zorg voor de coördinatie. Zaken zoals de salarisadministratie besteden we uit.”

Jullie zeggen: welzijn staat voorop. Waar blijkt dat uit?
“Het belangrijkste is dat je voldoende medewerkers hebt. Waar veel instellingen hooguit twee medewerkers voor tien bewoners inzetten (en zelfs dat is nog een discussiepunt in de politiek!), gaan wij voor drie medewerkers op negen bewoners. En dat kan! Dat hebben we door de accountants laten becijferen. Een van die drie medewerkers is een huismoeder die de woonkamer ‘bevrouwt’ en die ook verantwoordelijk is voor het samen koken, een soort gastvrouw. Daarnaast zijn er twee zorgmedewerkers die niet alleen zorg leveren maar ook betrokken zijn bij de activiteiten. Ik wil het niet romantiseren, want dementie is een rotziekte. Maar je kunt het leven zo aangenaam mogelijk maken door een individuele benadering en persoonlijke aandacht. Als mevrouw Jansen gewend is om boodschappen te doen, moet je haar die kans geven. En als meneer Jansen elke dag wil biljarten moet dat ook kunnen. Op zoveel mogelijk vragen zeggen we ja: als een kleinkind wil blijven logeren kan dat. Je kat meenemen mag ook. En als er meer advocaat met slagroom dan karnemelk gedronken wordt, juichen we dat toe.”


‘Ik vind dit spannender dan een nieuwe serie van Heel Holland Bakt’


Hoe zit het met de participatie van familie en vrijwilligers? 

“De familie speelt een belangrijke rol bij het inwinnen van informatie over de bewoner, zodat wij zo veel mogelijk over zijn of haar gewoonten weten en daarop in kunnen spelen. De hulp van familieleden en vrijwilligers is zeer welkom als het gaat om activiteiten zoals een wandeling maken in onze prachtige tuin. Of samen eitjes rapen, want we hebben ook kippen. En we gaan veel ondernemen, bijvoorbeeld met een busje naar Diergaarde Blijdorp. Voor wie dat wil natuurlijk. We willen ook studenten laten inwonen die zich kunnen inzetten, maar zo ver zijn we nog niet, dat komt wel. Eerst maar eens zorgen dat de bewoners er zitten en we de zorg op orde hebben.”

Wat zijn nu de uitdagingen?
“Dat moet nog blijken, want we moeten nog gaan draaien, ik besef dat het nu allemaal nog woorden zijn. We zullen vast wel hobbels tegenkomen en fouten maken. En ik ben me er terdege van bewust dat alle ogen op ons gericht zijn en dat iedereen er snel iets van zal vinden. Het is allemaal nieuw voor mij en ik vind dit spannender dan een nieuwe serie van Heel Holland Bakt. Maar ik heb er alle vertrouwen in dat het goed komt, anders was ik er niet aan begonnen.”

Zijn er plannen voor meer locaties?
“Niet onder mijn hoede. Ik blijf er nog een jaar bij betrokken, maar dan vind ik het mooi geweest, want ik moet ook een omroep leiden. Tegen die tijd hoop ik een goede raad van bestuur gevonden te hebben en dan kunnen ze kijken of er meer locaties komen. En ik hoop vooral ook dat er veel mensen langskomen die ervan willen leren en het gaan navolgen. Uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat premier Rutte zeker een keer langskomt. En de gemeente Den Haag heeft al een motie aangenomen om daar ook een Ben Oude NijHuis te starten, dat is mooi.”


Curriculum Vitae

Geboren: 3 maart 1954
Woonplaats: Zoetermeer
Opleidingen: onder andere Marketing, Communicatie en Financieel management
Functies: raad van bestuur Ben Oude NijHuis, directeur en presentator van Omroep MAX, voorzitter Stichting Welzijn Gehandicapten Nederland
Hobby’s: varen, muziek, goede series kijken


> Lees ook het artikel Kleinschalig wonen: hoe zorg je voor kwaliteit van leven?

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels