nieuws

Interview: Hoe combineer je mantelzorg met werk?

Mens & Gedrag

Zorgen voor een hulpbehoevende naaste is zwaar, zeker voor mensen met een fulltime baan. Herman Langen, een 51-jarige verpleegkundige, legt uit hoe hij de zorg voor zijn vrouw combineert met zijn werk. Door Ernst Verrijk Herman Langen werkt sinds 1994 als anesthesieassistent in het Wilhelmina Ziekenhuis Assen. Hij is ook voorzitter van de ondernemingsraad, en […]

Interview: Hoe combineer je mantelzorg met werk?

Zorgen voor een hulpbehoevende naaste is zwaar, zeker voor mensen met een fulltime baan. Herman Langen, een 51-jarige verpleegkundige, legt uit hoe hij de zorg voor zijn vrouw combineert met zijn werk.

Door Ernst Verrijk

Herman Langen werkt sinds 1994 als anesthesieassistent in het Wilhelmina Ziekenhuis Assen. Hij is ook voorzitter van de ondernemingsraad, en een fervent sporter. Hij kreeg er vier jaar geleden nog een baan bij: mantelzorger, nadat zijn vrouw zwaar verongelukte door een aanrijding met een bus. Herman moest zijn leven opnieuw inrichten om te kunnen blijven werken en zorgen.

Welke zorg heeft je vrouw nodig?
“Door het ongeluk kan mijn vrouw haar arm niet meer gebruiken. ‘s Ochtends help ik haar daarom bij het wassen en aankleden. Meestal is dat goed te plannen, maar soms gebeurt er iets onverwachts. Ze slaapt wel eens slecht ’s nachts, of ze heeft een plotselinge ontsteking. Dan duurt het opstarten ’s ochtends langer. Ik kan dan meestal een uurtje later op mijn werk verschijnen. Mijn leidinggevende regelt vervanging voor het begin van mijn dienst, ik kom later en werk wat langer door.”

Lees ook: ‘Verstevig en regel positie mantelzorg in de wet

Hoe heb je het voor elkaar gekregen dat je werkgever zich zo soepel opstelt?
“Door zelf ook flexibel te zijn. Ik heb zelf baat bij diensten die wat later beginnen, en langer doorgaan, omdat we in de ochtend soms wat meer tijd nodig hebben. Dus die diensten draai ik zo veel mogelijk, en dat kan vaak ook omdat we in het ziekenhuis verschillende diensten hebben. En we proberen om zo veel mogelijk buiten werktijden met specialisten af te spreken. Zo hou je er al wat rekening mee. Maar er kunnen onverwachte situaties zijn. Mijn werkgever gaat daar soepel mee om, omdat ik dat zelf ook doe. Als er iemand uitvalt bij een andere dienst, weet mijn werkgever dat hij mij kan bellen. Omdat ik daar vaak op inga, krijg ik de speelruimte om zelf ook eens wat later te beginnen als dat nodig is.”

Denken je collega’s niet: die Herman komt en gaat maar wanneer hij wil?
“Nee, want ook met collega’s heb ik dit goed kunnen bespreken. Niet door het steeds over mijn problemen te hebben, maar door in de wandelgangen goed met elkaar te praten. Door ook begrip te tonen voor de situatie van de anderen. Veel mensen kennen mij hier al langer, dan vragen ze sneller hoe het gaat. Dat is een mooi aanknopingspunt.”

Toch geven mantelzorgers vaak aan dat ze weinig begrip krijgen van collega’s op het werk. Bijna een derde geeft aan dat mantelzorg op het werk niet bespreekbaar is. Dat herken jij niet?
“Deels. Als je het zelf nog niet hebt meegemaakt, of als niemand in je directe omgeving mantelzorg nodig heeft, dan blijft het een ver-van-mijn-bed-show. Je moet het bespreekbaar maken. Goed blijven overleggen met iedereen; collega’s, leidinggevende en ook met degene die je moet verzorgen trouwens. Want ook die zal eens moeten inschikken: mijn vrouw moet soms vroeg opstaan als ze wil dat ik haar help met aankleden. Anders zal ze de hele dag in een joggingpak moeten zitten. Op andere dagen kiest ze daar bewust voor, omdat ze weet dat ik het anders niet red. Alle kanten moeten wat voor elkaar overhebben. Gelukkig hebben we een goed huwelijk, en is dat ook na het ongeluk zo gebleven.”

Lees ook: ‘Mantelzorgers tegengewerkt door gemeenten’

Flexibiliteit van iedereen, dat is de sleutel voor deze combinatie?
“Zeker, en goed blijven overleggen. Werk, mantelzorg, voorzitter zijn van de or en sporten, het is een zware combinatie. De eerste jaren na het ongeluk was het bijna onmogelijk om iets anders te doen dan werk en zorg. Ook al omdat ik als verpleegkundige de zorg zelf kon doen. Gelukkig is de zorg nu iets minder intensief. Dat geeft meer ruimte voor andere activiteiten, het gaat erom dat je de juiste balans vindt. Niet alleen werk-zorg-privé, ook bijvoorbeeld meegaan met bedrijfsuitjes is belangrijk. En ik moet nu van mijn vrouw weer gaan sporten. Als je de combinatie vindt waarin je je gelukkig voelt, dan heb je het juiste evenwicht gevonden. Eigenlijk is het niet zo moeilijk.”

 

Herman Langen

Herman Langen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Met dank aan Margriet Bakker van BKB | Het Campagnebureau

(Bron: Platform Over Duurzame Inzetbaarheid)

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels